beeldenaars.net

Er is al veel gezegd over de nieuwe Sony a77 op internet (zie lijst onderaan). De camera is getest in de praktijk buiten, in studio opstellingen binnen. Uit elke review en preview blijkt dat Sony met de a77 een nieuw vlaggenschip heeft, met een combinatie van oude en nieuwe technologie. Dit binnen een aantrekkelijk vormgegeven jasje, met specificaties waar duurdere camera’s mee worstelen en een interessante prijs.

Een kleine greep uit de specificaties
- 24 megapixel aps-c sensor
- 12 beelden per seconde
- elektronisch eerste gordijn
- 1080/50p video
- Elektronische zoeker

Helaas kan geen enkele review mij vertellen wat ik echt wil weten. Hoe presteert deze camera met het fotograferen van concerten? Met de Sony a700 merk ik regelmatig dat de hoge iso prestaties niet op het niveau van vergelijkbare (Nikon D300, Canon 40D) camera’s zit. Dus ik ben al een tijdje aan het kijken naar andere mogelijkheden, en misschien is de a77 wel het antwoord op mijn zoeken.

Om deze vraag te beantwoorden heb ik mijn contacten aangeschreven om een a77 in handen te krijgen die ik uitgebreid kon testen tijdens een live band.

Vrijdag 21 oktober heb ik ‘s avonds tijdens de popronde Leeuwarden in podium Asteriks de a77 aan een stevige concert test kunnen onderwerpen. Dit is niet bedoeld als een diepgaande review, daarvoor zou ik de review van dpreview aanraden. Dit is puur een beschrijving van de dingen die mij opvielen tijdens het gebruik, en tijdens de nabewerking.

De algehele bediening van de camera is een feest der herkenning als je jaren met de a700 hebt gewerkt. Ook de a900 en a850 lijken qua bediening zo ontzettend op elkaar dat het een kwestie is van de camera pakken en knallen. Eventueel eerst een paar minuten besteden om de menu’s door te lopen, zodat de camera precies in staat gesteld zoals je gewend bent. Maar dat is niet perse nodig.

Het eerste punt wat opvalt, is de positie van de iso knop. Op de a700 was deze op een lastig te bereiken plek bovenop geplaatst, bij de a77 is deze veel beter bereikbaar. Naast de iso knop zit een topdisplay welke alle belangrijke settings weergeeft. Dit zou een verbetering kunnen zijn, maar omdat ik zolang met camera’s heb gewerkt (Dynax 5D, Dynax 7D en Alpha 700) welke geen topdisplay hebben, kost het veel meer tijd dan een concert om hier aan te wennen.

Bij het fotograferen valt direct op dat je niet door een optische(OVF), maar een electronische(EVF) zoeker kijkt. De helderheid is met concerten prima, contrasten zijn wat steviger dan met een OVF, en de extra beeld opties bieden een echt voordeel. Dingen zoals een live histogram, overzicht/menu van de instellingen en een digitale waterpas. Na een paar minuten valt het eigenlijk niet meer op dat het een EVF is, maar ben je puur bezig met het bepalen van de compositie. Daar moet wel aan toegevoegd worden dat er een kleine, maar merkbare, vertraging zit in het aanzetten van de EVF zodra je door de zoeker wilt kijken. Ik heb het over een fractie van een seconde, maar soms net genoeg om irritatie op te wekken.

Het display is van dezelfde hoge kwaliteit als ik van de a700 gewend ben. Dezelfde hoge resolutie, fijne kleurweergave en gewoon een genot om de geschoten foto’s op terug te kijken. De manier waarop het display vast zit is het waard om iets dieper op in te gaan. Vorig jaar winter heb ik een paar maanden met de a55 kunnen spelen, en toen merkte ik al dat het erg fijn was om via de liveview de camera op onmogelijke posities te houden, en toch compositie goed te kunnen controleren. Bij de a77 is het scharnier van het display nog veelzijdiger dan van de a55, waardoor meer posities op een controleerbare manier mogelijk zijn. Kijk bij dpreview voor een filmpje met de mogelijkheden.

De a77 heeft de mogelijkheid om 12 beelden per seconde weg te schrijven naar de buffer. Dit zijn de volle 24 megapixel raw bestanden, van ongeveer 25 megabyte per stuk. Dit is een mooi staaltje van de electronica, het is alleen jammer dat zelfs de snelste SD of Memorystick kaarten deze snelheid niet aankunnen. Na ongeveer een seconde op volle snelheid (13 beelden) is de buffer vol, en kan nog maar 1 foto per seconde gemaakt worden. Met de snelste kaarten van dit moment kan dit oplopen tot ongeveer 2 foto’s per seconde.

Naast de 12fps modus, heeft de a77 nog een 3fps en 8fps mogelijkheid. De 8fps is het meest bruikbaar, niet zo traag als de 3fps en niet zo bloedsnel als de 12fps. De sluiterknop is vrij gevoelig, en ook 8fps is best snel. Dus ik maakte vaak twee beelden per keer dat je afdrukt. Maar dit is een kwestie van de eigen reactie snelheid verhogen, zodat de sluiterknop snel genoeg losgelaten word. Wel ben ik van mening dat een extra snelheid tussen de 3 en 8fps handig zou zijn, een 5fps optie dus.

Na het fotograferen moeten de foto’s ingeladen en goed bekeken worden. De 24mp raw files kosten de nodige moeite om verwerkt te worden door Lightroom. Wat te verwachten is met dit formaat bestanden. Het is op iso 3200 goed te zien dat er vrij veel pixels op een klein oppervlakte is gepropt. Ruis is bij inzoomen duidelijk aanwezig, maar volledig uitgezoomd is dit bijna alleen zichtbaar als een lichte afname van de scherpte. Met een beetje ruis reductie zijn er erg mooie beelden van te maken. Helaas kan de concurrentie ditzelfde presteren op hogere iso’s, terwijl de a77 qua beeld gelimiteerd lijkt te zijn tot iso 3200. Alles hoger is veel ruiziger, en met de ruis nog meer aanwezig. Ik zelf heb geen statische foto’s gemaakt om deze verschillen te laten zien. Bekijk pagina 25 van de review op dpreview voor een studio vergelijking.

De kleuren waren erg warm, maar dit kan komen door een automatische witbalans. De sensor presteerd anders dan ik gewend ben van de a700 en a850, en kost meer moeite om na te bewerken naar een beeld waar ik tevreden over ben. Dit zijn dingen die meer een kwestie van gewenning zijn, en uitzoeken hoe het beste resultaat uit de raws gehaald kan worden, dan dingen die echt afbreuk doen aan de beeld kwaliteit.

Als conclusie kan ik zeggen dat de a77 op elk gebied een verbetering is van de a700. Op veel vlakken zelf bijna revolutionair (EVF, snelheid), op een paar gebieden (hoge iso’s vooral) helaas maar marginaal beter. Als je veel lowlight fotografie doet, is het zonde om naar deze camera over te stappen. Ben je meer een allround fotograaf die een flexibel werkpaard wilt, dan is de a77 zonder meer een fantastische camera. Zodra ik de mogelijkheid heb zal ik hem zeker aanschaffen, zoveel is mij wel duidelijk na een avond testen.

Bekijk hieronder de door mij gemaakte foto’s met de a77. En laat mij in de comments/mail/twitter weten wat jouw mening is.

Reviews
Whatdigitalcamera
dpreview
Luminous Landscape
DXOmark